Kiedy rozważyć regenerację

Sygnałem do oceny mogą być zużycie warstwy, zatarcie, pęknięcia, miejscowe ubytki, utrata geometrii lub podejrzenie osłabienia połączenia z korpusem. Każdy przypadek wymaga sprawdzenia, czy korpus nadaje się do dalszego użycia.

Regeneracja nie powinna maskować przyczyny awarii. Przed zamówieniem warto zebrać informacje o smarowaniu, temperaturze, obciążeniu, niewspółosiowości i zanieczyszczeniach.

Co wpływa na dobór stopu

Znaczenie mają obciążenie, prędkość ślizgu, rodzaj tarcia, sposób i ciągłość smarowania, temperatura, udary, materiał wału, geometria warstwy oraz materiał korpusu.

Jeżeli dokumentacja maszyny wskazuje stop, należy przekazać jego pełne oznaczenie i wymagane wydanie normy. Zmiana materiału wymaga oceny konstrukcyjnej.

Jak zdefiniować zakres regeneracji

Zakres powinien wskazywać stan po obróbce, naddatki, wymiary i tolerancje, wymagane kanały lub otwory, sposób kontroli połączenia oraz dokumenty odbiorowe. Warto dołączyć fotografie przed demontażem i po oczyszczeniu.

• rysunek oraz pomiary korpusu i warstwy
• historia pracy i objawy uszkodzenia
• parametry obciążenia, prędkości, temperatury i smarowania
• wymagany materiał, obróbka i stan dostawy
• badania, kryteria akceptacji i protokół

Co mówią normy

ISO 4381:2011 podaje wymagania dla stopów łożyskowych na osnowie cyny stosowanych w wielowarstwowych łożyskach ślizgowych. Norma podkreśla, że dane materiału pierwotnego nie są automatycznie wynikami gotowej warstwy po procesie wytwarzania.

ISO 4386-1:2019 opisuje jakościową ultradźwiękową ocenę połączenia warstw w określonym zakresie grubości i zastosowania. Nie jest to pomiar wytrzymałości połączenia, dlatego metodę oraz kryteria odbioru trzeba zapisać w dokumentacji.